Kun’t ge het geloven? Maar ik ben met vakantie! Ik kan mij niet meer herinneren hoe lang het geleden is dat ik nog eens vakantie heb genomen. Echt vakantie dan. Het soort waar alle zorgen ver weg zijn en je enkel maar hebt te genieten van de rust.
Wel, ik ben dus op dat soort vakantie.
Eindelijk.
Vorige week was ik nog in Denemarken voor DrupalCon Kopenhagen en vandaar ben ik rechtstreeks doorgevlogen naar Zwitersland. Met een tussenstop in Zürich ben ik zaterdagmorgen aangekomen in Grächen, Mattertal. Ik tik tik dit in de relatieve schaduw van besneeuwde toppen zoals de Weisshorn, Seetalhorn, Bishorn en in de verte de Matterhorn.
Wat vooral opvalt is de stilte. En de tijd. Alles gaat hier een stuk trager en gemütlicher in de bergen. Puur onthaasten. Nu besef ik meer dan ooit in wat voor opgefokte ratrace we in België eigenlijk wel niet leven. Serieus, gasten, een mens wordt daar eigenlijk moe van zonder het echt zelf te beseffen. Afin, tot ge in de bergen aankomt en de eerste vier dagen 12+ uren aan een stuk door slaapt.
Wat doe ik hier vooral? Bergwandelingen maken, vaneigens! Vandaag ben ik tot 2.230 meter geklommen. En morgen gaat het richting 2.600 meter. Alwaar een panorama over de Rhône-, Saas- en Mattervalei mij wacht. Dit is letterlijk het dak van Europa. En het eten? Rösti mit Bratwurst! En fondue! En Raclette! En Apfelstrüdl! En genieten van de zon die hier momenteel zijn uiterste best doet. En, en, en… wel, vanalles eigenlijk. Alles behalve Internetten eigenlijk. Of toch, om dit even neer te pennen.
In ieder geval, de batterijen worden hier stevig opgeladen om als verfriste mens terug de draad op te pikken.
Na twee jaar verhuis ik naar Antwerpen. Mijn stek op de Tiensesteenweg in Leuven is daarom beschikbaar voor nieuwe huurders. Ben je zelf op zoek of ken je geïnteresseerden?
Medisch onderzoek gisteren. Wettelijk verplicht dus bij de arbeidsgeneesheer. Om na te gaan of ik – of beter mijn ogen – geschikt zijn voor “Beeldschermwerk”. Ge kent dat wel, dan beoordelen ze u van kop tot teen. Wegen, meten, bloeddruk opnemen, hart en longen beluisteren. Kortom, the works.
Conclusie: ik ben volledig gezond behalve dan dat mijn dieptezicht is niet helemaal 100% is. Hoeveel het dan wel was, dat zeiden ze er natuurlijk weer niet bij.
Afin, altijd al gestruikeld doorheen het leven en daar geen problemen van gemaakt. Ik zal dus nog maar wat verder struikelen.
Zitten sinds vandaag in de iTunes en zijn blijvertjes: Arcade Fire // The Suburbs en The National // High Violet. Samen goed voor 114 minuten ondergedompeld worden in vreugde over nostalgie tot zwaarmoedigheid en alles wat daar zo’n beetje tussen zit.
Hm. Waarom ik geen groot fan ben van FourSquare, Google Latitude, lokalisatie van mijn GPS en het Waar gedeelte op mijn blog reeds lang in onbruik is geraakt. (0)
Reeds sinds 2004, ondertussen de nevelen van the Intertubz, ben ik een adept van Firefox. Ik ben die beginnen gebruiken toen ik de pijn van Internet Explorer 6 niet langer meer wilde ondergaan en Webstandaarden zo’n beetje net uit de luiers waren. Het ding heette toen zelfs nog Phoenix. In al die jaren heb ik mij altijd heel erg graag door Firefox laten bedienen.
In den beginne vond ik het een lekker snelle en cleane browser. Geen onverdroten feature creep. Het deed wat het doen moest: mij toelaten om te surfen. En het deed dat goed. Tegenwoordig valt het mij eerlijk gezegd nogal tegen. Facebook is met de laatste updates bijna niet vooruit te branden en de browser reageert gewoon traag op mijn Mac. Laat ik eerlijk zijn: de surfervaring is niet om over naar huis te schrijven.
Afin, we gaan zeggen zoals het is: ook the intertubz zijn geëvolueerd. Waar een website vroeger wat HTML, CSS en wat primitieve Javascript was om het geheel bijeen te houden, gaat het tegenwoordig om complexe applicaties die asynchroon communiceren met webservers doorheen allerlei technologystacks. Anders gezegd: ‘t is een beetje ingewikkelder dan vroeger geworden. En dat laat zich ook meteen voelen in performance. Toch bij Firefox.
Natuurlijk zou ik kunnen overschakelen naar Google Chrome. Meer zelfs, die heb ik hier al geïnstalleerd staan. En ik ben daar minstens zo tevreden aan. Het voelt aan als Firefox in de begindagen. Lekker snel. En gebaseerd op Webkit. Maar dan moet ik wel mijn add-ons missen die ik reeds jaren gebruik in Firefox. Firebug, bijvoorbeeld, is een extensie van mijn brein geworden als het gaat om CSS en HTML werk. Niet dat diezelfde tools niet in Chrome zitten, maar het is toch niet hetzelfde als wat een mens gewoon is…
En dus blijf ik voortmodderen in Firefox.
Ik vraag mij eigenlijk danig af: zijn er nog mensen met gelijkaardige opmerkingen? Loopt Firefox vlotjes bij jullie of heeft de concurrentie écht een voetje voor? Hebben jullie tips?
Jawel, het aftellen is begonnen. Ik heb vandaag mijn aangetekende brief gestuurd richting huisbazin. Als alles goed loopt, hoop ik rond begin oktober effectief mijn hebben en houden terug good ol’ Antwerp te hebben. (0)
Dit weekend werd ik met de neus op de feiten gedrukt. Ik blog te weinig. Bij vroeger vergeleken dan. De blogfrequentie ligt gewoon te laag. En het was niet de minste die mij dat inpeperde. Wel, daar gaan we dus drrringend eens iets aan moeten doen. Want nochtans is er meer dan genoeg om over te schrijven.
Hoe het met mij gaat? Wel, goed. De laatste maanden zijn, wel, druk geweest. Toffe projecten waar een mens op het werk helemaal in opgaat. Je kent dat wel. Drupal brengt mij echt op plaatsen waar ik nooit gedacht had er ooit nog eens te staan. Het is een beetje een way of life geworden en het gaat me vreemd genoeg niet vervelen. Daarvoor zorgt die grote Drupal gemeenschap voor want ze verbazen steeds weer met nieuwe technieken en inzichten die het leven weer een stuk makkelijker en interessanter maken.
En verder heb ik ook een appartement gevonden in Antwerpen. Met dank aan J. en N. die mijn nieuwe huisbazen worden. In september moet er wat opfleurwerk gebeuren maar de idee is om per 1 oktober te verhuizen en de dagelijkse pendel met de trein achter mij te laten. Ik zal er niet rouwig om zijn.
Maar voor ik verhuis presteer ik eerst nog een rondje doorheen Europa. Eind augustus gaat het richting Kopenhagen voor de Europese DrupalCon. En vanuit Denemarken gaat het per direct naar Zwitserland voor een weekje vakantie. Unplugged. Ik heb alvast goede botinnes aangeschaft en een zonnebril op sterkte besteld. Mijn rugzak zal voornamelijk een fototoestel en een paar boeken bevatten. Ook daar kijk ik naar uit.
Hoera! Wordpress 3.0 “Thelonious” is uit! Feestje! Upgraden maar!
Belangrijke wijzigingen? Een volledig nieuwe look voor de backend en Twenty-Ten vervangt Kubrick als default theme zijn de eerste dingen die opvallen. Maar belangrijker is dat Wordpres MultiUser en Wordpress nu één zijn. Je kan dus meerdere blogs opzetten vanaf dezelfde installatie.
De, naar mijn mening, belangrijkste toevoeging is dat je naast pages en posts ook zelf je eigen inhoudstypes kunt bouwen. Da’s een eerste, bescheiden stap in de richting van wat Drupal’s kunstjes met content types en content fields. Drupal 7.0 heeft die begrippen nog verder doorgetrokken in zijn Fields API. Nu, als je naar de rauwe code van Wordpress kijkt, dan zal je al snel merken dat daar (en elders) nog veel, heel veel, werk in gaat kruipen om een unified API te bouwen die op eenzelfde niveau staat. In versie 2.x waren er wel al een aantal plugins zoals PodsCMS, maar die bieden niet dezelfde flexibiliteit en gebruiksvriendelijkheid.
Een succesvol CMS is meer dan alleen maar de software. Het gaat ook om community. En dat heeft Matt Mullenweg duidelijk begrepen. Ze doorbreken de development cycle even om de focus te leggen op het verbeteren van documentatie (codex.wordpress.org), de plugin repository en what-not. Wordpress.org kent immers het centrale begrip “issue queue” zoals dat op drupal.org bestaat, niet. Nochtans is een centrale plaats om bugs, features,… per project/module te melden dé kern van de zaak als het gaat om de participatiekracht van de community te maximaliseren.
Naar mijn mening blijft Wordpress net dat: een uit de kluiten gewassen blogging tool waar Drupal ontegensprekelijk een flexibele blokkendoos of content management framework is. Wil dat zeggen dat Wordpress ondergeschikt is aan Drupal? Verre van. Maar met Wordpress stoot je gewoon veel eerder tegen grenzen dan met Drupal als het gaat om de implementatie van een site die veel meer wil zijn dan alleen maar een blog.
En ondanks de verbeteringen in Wordpress 3.0 blijft het uitkijken naar wat de toekomst zal brengen.
Er zullen vanavond wel een paarmensen een stevig feestje bouwen. En dat is hen ook meer dan gegund na de sterke prestatie die ze vandaag wisten neer te zetten. Maar voor alles geldt natuurlijk: vanaf morgen begint het echte werk. Het gaat immers niet zo goed met ons land. Als er iets is wat de kiezer duidelijk heeft willen maken, dan is het wel dat het de hoogste tijd is om vooruit te geraken.
Dingen die ronduit belangrijk zijn:
It’s the economy, stupid! Er heerst crisis en elke burger wordt daar ondertussen al dan niet direct mee geconfronteerd. Want jobs en een gezond ondernemersklimaat vormen de beste sociale zekerheid. Zorg ervoor dat bedrijven zuurstof krijgen om banen te creëren. De meeste ondernemers meten hun succes niet alleen aan hun omzet, maar ook aan het aantal werknemers dat ze te werk stellen.
De communautaire crisis. Ja, BHV is een probleem. En het blokkeert elke vorm van beleid in dit land. Tijd dus om keihard aan hetzelfde zeel te trekken. ‘Nuff said. Doe er iets aan.
De institutionele crisis. Eerlijk gezegd is ons landje vooral een Mexicaans leger met allerlei bestuursniveaus en bevoegdheden waarmee naar alle believen geschoven wordt. Als we al geen communautaire problemen hebben, dan is het wel dat het tergend lang duurt om dingen gedaan te krijgen omdat er zoveel mensen bij worden betrokken.
De bureaucratische crisis. Dat het gehele overheidsapparaat dringend op dieet moet. Bij justitie heersen nog negentiende eeuwse toestanden om nog maar te zwijgen van de belastingen. Hoe is dat toch mogelijk? Rationalisering, modernisering en efficiëntie zijn meer dan mooie marketingwoorden. Make it count!
Als er één signaal is dat men wil geven, dan is het dat de burger eindelijk klare taal wil. Niet zeuren, gewoon doen. In het buitenland lukt het wel om de dingen te realiseren. Waarom hier niet?
Ik zou dus vooral de nieuwe bewindslieden het volgende meegeven, steek de handen uit de mouwen, gooi het roer om en zet de ramen van ons stoffige huis maar eens goed open zodat een frisse wind de boel kan verluchten.
Davy started a meme: show off how well Mollom has been performing on your site over the past weeks, months or even years. I picked it up at Wim’s place. Here is the lowdown for my own blog.
To be more exact: Mollom was activated 703 days ago. Until now, 1,355 submissions were accepted and 23,999 rejected. Yesterday, Mollom blocked 12 spam attempts and accepted 0 ham messages. So far, Mollom blocked 13 spam attempts and 0 ham messages today.
Quite impressive. The least I can say is that Mollom took away a big nag of mine. The gap in Q1 of 2009 was due to a critical bug which needed fixing in my code. I ran Mollom in developer mode which means no real life statistics were recoreded during that particular timeframe. Apart from that, Mollom has been protecting my Wordpress blog for the past 2 years and held on to it’s own.
Of course, you’re all probably eager to know whether I’m still maintaining the plugin. Yes, I am. Over the past few months, I’ve been working off and on to get a new version a the plugin ready. It will be a total rebuild with lots of improvements. I’m covering what’s to come and my own developer experience in depth in a future blog post.
Brugge kent vele verborgen plekjes. En na een kleine 3 decennia weet ze mij nog altijd te verrassen. Een plaats die ik dit weekend heb leren kennen is het oude Theresianenklooster in de Ezelstraat. Goed weggestoken achter gevels van wat woonhuizen en winkeltjes doet niets vermoeden dat er in het hartje van de stad een gargantisch gebouwencomplex zit verborgen. Meer zelfs, dat dat complex eigenlijk al jaren staat te verkommeren.
Bleek dat een groepje krakers dit weekend zich de bouwval eigen had gemaakt. Via een tip van F. trokken we er zaterdagavond op uit. D50 in de hand. Via een oude, reeds lang gesloten brocanterie in de Ezelstraat konden we vanuit het achterhuis en na wat klauterwerk het complex binnendringen. Al snel verdwaalden we zo’n beetje in de veelvoud van wandelgangen, gaanderijen, zalen en zaaltjes,…
Grafitti, afbladerende verf, kapotte ramen, overal glas en veel roest waren ons deel. De natuur was al druk bezig met het heroveren van het terrein want klimop van de totaal verwilderde binnentuinen dringt de gebouwen binnen. Van sommige ruimtes kon je vermoeden wat hun functie moest zijn geweest. De beste zaal met het kantoor van de prior bijvoorbeeld. Waar de muren bekleed zijn met veraffelde en totaal verkleurd tapijt en een half kapot geslagen bakstenen schoorsteenmantel de ruimte domineert.
Naarmate de avond vorderde en het donker werd, waren we aangewezen op het licht van zaklampen om onze weg doorheen het complex terug te vinden. De krakers hielden een makeshift barbecue in één van de wilderde kloostertuinen. Het koste opnieuw wat moeite om er te geraken maar het was het meer dan waard. Een vuurtje, een rooster en wat bio vlees. Meer moest dat niet zijn.
Graag dank ik alle lieve mensen die mij de afgelopen dagen onder de (concrete) tips hebben gedolven. Dinsdag bezoek ik appartement nummer 1. Benieuwd wat het gaat worden.
Sinds jaar en dag wilf ik op verloren momenten doorheen Vimeo. Screw television! Als je een avondje kwijt wil aan pareltjes van menselijke creativiteit: it’s the place to be. Het gevolg? Idea overload!
Vorige week de website van Villa Bota op het interwebs gesmeten. Hoera!
Er schiet een nieuw Project uit de startblokken bij ons. Vorige week van functionele analyse gedaan. Samen met de klant gezeten. Discussie gehouden, doorheen het materiaal gegaan en geschift. Planning gemaakt en wireframes klaar gestoomd. The usual drill. Grondige voorbereiding is en blijft de moeder van de porseleinkast.
Basics. Waar sta je als web specialist zonder? Ik bedacht mij deze week hoe belangrijk het wel niet is om die juist te hebben. Niet alleen als het over ideeën of over inspiratie gaat. Maar ook over kennis en basisvaardigheden. Je kan pas echt creatieve én elegante oplossingen bedenken als je bent gedrild in de basics.
Dingen die onder meer mijn verlanglijstje vullen: een (of meer) paar Converse sneakers, een gewoon paar klassieke schoenen, Threadless tees, een deftige hoofdtelefoon en een videocamera (had ik al gezegd dat ik fan ben van Vimeo?).
Dat laatste zal wel iets zijn voor het jaareinde. Als het spaarvarken tegen dan nog eens een laatste keer kan worden gereanimeerd.
Ik moet terug meer fotograferen.
En mijn fotoarchief op orde brengen.
Maak daar maar meteen maar alles van externe schijven en zo van. De afgelopen jaren is het een kluwen van rommel, dubbele files en what not geworden.
Incidentally, ik heb Colada vorige week in een nieuw kleedje gestoken. Het ziet er wat spartaans uit. Dus daar ga ik nog iets aan moeten doen. Ik baal er trouwens van dat ik geen grafisch genie ben. Op papier of digitaal canvas komt altijd een foute versie van wat in mijn hoofd zit. Vrij frustrerend want ik weet wat ik wil. Los daarvan zou ik eigenlijk moeten proberen om het oerwoud aan best practices – van grid design tot usability stuff – te schiften en de beste elementen meenemen.
Ondertussen pendel ik reeds een dik half jaar dagelijks tussen de woonst in Leuven en de dagtaak in Antwerpen. En in het weekend trek ik richting Brugge. U zal wel zeggen: “Is dat niet heel erg vermoeiend?”. Ja, dat is vermoeiend.
En dus wil ik daar iets aan veranderen. Door terug naar Antwerpen te verhuizen. Concreet betekent dat dat de jacht op de ideale woonst open is verklaard. En u kan mij daar zelfs bij helpen!
Wat zoek ik?
Een onbemeubeld appartement in Antwerpen (Centrum of Berchem). Bij voorkeur niet al te ver van het station. Of toch vlotjes bereikbaar met openbaar vervoer. Verder beschik ik reeds over meubelen (kasten, tafels, zetels,…) dus studio’s met de bewoonbare oppervlakte van een postzegel vallen af.
Het plan is om effectief verhuizen in de loop van juni – augustus.
Uiteraard hou ik de grote immo websites e.d.m. in het oog, maar bloglezers uit Antwerpen die tips, voorstellen en suggesties hebben: drop me a line op matthias at netsensei dot nl. U kan me eveneens helpen door de boodschap ook onder uw ongetwijfeld rijke vriendenkring te verspreiden.
“It is not enough in a situation of trust in the commonwealth, that a man means well to his country; it is not enough that in his single person he never did an evil act, but always voted according to his conscience, and even harangued against every design which he apprehended to be prejudicial to the interests of his country. This innoxious and ineffectual character, that seems formed upon a plan of apology and disculpation, falls miserably short of the mark of public duty. That duty demands and requires that what is right should not only be made known, but made prevalent; that what is evil should not only be detected, but defeated. When the public man omits to put himself in a situation of doing his duty with effect it is an omission that frustrates the purposes of his trust almost as much as if he had formally betrayed it. It is surely no very rational account of a man’s life, that he has always acted right but has taken special care to act in such a manner that his endeavours could not possibly be productive of any consequence.”
Of nog: ga op 13 juni stemmen! Er is niets ergers dan helemaal geen stem uitbrengen. Als je eens niet wil stemmen op de heren en dames stemmenkanonnen, neem dan op zijn minst de moeite om de kieslijsten te bestuderen en na te gaan waar kandidaten voor staan. Achter heel wat onbekende namen schuilt misschien wel een gedreven persoon, een dossiervreter of iemand die jouw persoonlijke overtuiging beter vertolkt dan de Bekende Politici die nu het mooie weer maken.
Stemmen op zondagmorgen is immers meer dan vlug een bolletje kleuren tussen de koffie en de koffiekoeken.
Besef goed dat democratie geen vanzelfsprekendheid is. Dat nog niet zo heel erg lang geleden, ook hier in België die democratie aan een zijden draadje heeft gehangen. Dat we bij verkiezingen een voormiddag lang, zelf aan het roer staan en de koers van onze welvaartstaat bepalen. Dat we de kans krijgen om oog-in-oog met politici te staan en in het stemhokje openlijk hen ter verantwoording kunnen roepen door een gefundeerde keuze te maken.
Dat politici onze regering laten vallen is erg. Maar dat we liever apatisch zijn en thuis blijven dan dat we onze stem laten horen is stukken erger. Stemrecht? Ja. Stemplicht? Als dat nodig is om mensen een schop onder hun kont te geven en wakker te blijven: zeer zeker.
Hier is je kans om als gelijke je stem te laten horen. Geef ze niet zomaar op uit onvrede of als uiting van ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’. Want wat is het alternatief?
